Pizza yediğimde zaman zaman “Bir Pizza Hut vardı, ne oldu ona?” diye aklımdan geçer. Benim de içinde bulunduğum bir dönemin üniversite gençliği için “sınırsız pizza” en büyük kurtarıcılardan biriydi. Ortalama fiyata dilimlerce pizza (herkes gibi ben de kenarlarını ayırıp pizzanın geri kalanını yerdim evet) yemek bir öğrenci bütçesi için çok değerliydi.

Kendi ürünü için “Günde 2 defa katlanmak zorunda olduğunuz tat” diyerek pazarlama yapılır mı? Tıklayın.

Sonra işler değişti. Önce Dominos, sonra da Little Caesars’ın yükselişi, Pizza Hut’ı bir anda çok az tercih edilen bir firma haline getirdi. Zamanla pizza siparişi vermeden önceki “Hangisinden söylesek?” konuşmalarında ismi bile geçmemeye başladı. Sembol haline gelmiş Gezi Parkı’nın ilerisindeki şubesi de kapanınca (o yol üzerindeki diğer tüm şirketler gibi) kendisini neredeyse hiçbir yerde göremez olmuştuk.